ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΑΡΥΡΟΥ
Η ιστορία του αργύρου
Από αρχαιοτάτων χρόνων ο άργυρος χρησιμοποιείται για τη θεραπεία πολλών ασθενειών και κυρίως μολύνσεων. Ο άργυρος χρησιμοποιούνταν ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη για την απολύμανση του νερού και των τροφίμων αλλά και με τη μορφή επιθέματος για την επούλωση εγκαυμάτων και πληγών. Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) ενέκρινε τη δεκαετία του 1920 τη χρήση διαλυμάτων αργύρου υπό τη μορφή αντιβακτηριδιακών σκευασμάτων. Σήμερα, τα επιθέματα πληγών με άργυρο χρησιμοποιούνται ευρέως στο χώρο της κλινικής περίθαλψης τραυμάτων.
Τα πλεονεκτήματα του αργύρου ως αντισηπτικού
Σε σύγκριση με άλλα αντισηπτικά, ο άργυρος έχει το πλεονέκτημα ότι δρα αποτελεσματικά κατά ευρέος φάσματος μικροβίων ακόμα και σε μικρές συγκεντρώσεις και για μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ παράλληλα είναι μη τοξικός.
τεκμηριωμένη δραστικότητα
αποδεδειγμένη αντισηπτική δράση ευρέος φάσματος
προεπουλωτική δράση
άριστη συμβατότητα με το δέρμα
φιλικό προς το δέρμα
Χρήση του αργύρου στην περιποίηση πληγών - Αντισηπτική δράση
Τα ιόντα αργύρου είναι πολύ δραστήρια και διεισδύουν ταχύτατα στις μεμβράνες των βακτηριδίων. Αλληλεπιδρούν με ένζυμα και άλλες πρωτεΐνες στο εσωτερικό των βακτηριδίων, προκαλώντας κυτταρική αλλοίωση και απώλεια της βιωσιμότητάς τους. Επιπλέον, τα ιόντα του αργύρου αλληλεπιδρούν με το κυτταρικό τοίχωμα των βακτηριδίων και προσκολλώνται στο DNA και το RNA των βακτηριδίων αναστέλλοντας τον αναδιπλασιασμό τους. Κλινικές μελέτες δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο άργυρος αποτελεί σημαντικό αναστολέα μεγάλου εύρους μικροβίων.
Χρήση της τεχνολογίας αργύρου για την ξηρή επούλωση πληγών
Στόχος της παραδοσιακής περιποίησης πληγών με συμβατικούς αυτοκόλλητους επιδέσμους Hansaplast ή γάζες, είναι η κάλυψη και προστασία της πληγής, η απορρόφηση των υγρών και η διατήρηση της ξηρότητας της πληγής. Βασικό χαρακτηριστικό της ξηρής μεθόδου επούλωσης είναι ότι οι διαδικασίες αποκατάστασης και αναγέννησης λαμβάνουν χώρα κάτω από μία προστατευτική εσχάρα (κακάδι). Αυτή η συμπαγής κρούστα πηγμένου αίματος είναι το επίθεμα που χρησιμοποιεί το ίδιο το σώμα για να προστατεύει την πληγή από εξωτερικές επιδράσεις.
Παράγοντες κινδύνου για μόλυνση της πληγής και προβληματική επούλωση
Ακόμα και τα καθημερινά μικροτραύματα μπορούν να μολυνθούν. Αρκετοί παράγοντες επηρεάζουν τον ρυθμό της επούλωσης και την πιθανότητα μόλυνσης. Μεταξύ αυτών είναι το είδος και η ποσότητα των βακτηριδίων, καθώς και το είδος της πληγής και το σημείο στο οποίο βρίσκεται. Άλλοι σημαντικοί παράγοντες είναι η αυξανόμενη ηλικία, υποκείμενες νόσοι, π.χ. αγγειακή αντίσταση και σακχαρώδης διαβήτης ή η χρήση φαρμάκων π.χ. στεροειδών.